امام علی : « ارزش امر به معروف و نهی از منکر نسبت به دیگر فرایض اسلام حتی جهاد در راه خدا ، مانند بزرگی دریا به نم دهان است »

امام صادق : « حجت خدا بر بندگان پیامبران است و حجت بین بندگان و خدا عقل است »

پیامبر اسلام : « هرچه عقل حکم  به آن کند دین نیز به آن حکم می کند و هر چه دین بدان امر می کند عقل به آن حکم می کند»

*******************************************

در دنباله بحث "اسلام نو" قبل از پرداختن به ویژگیهای اسلام باید عرض کنم که حکومت علی سکولارترین حکومت و آزادترین حکومت در تاریخ است

چرا ؟ :

◙ علی براساس رای مستقیم مردم به حکومت می رسد

◙ خود را مصون از اشتباه نمی داند و در خطبه ای؛ از مردم می خواهد که اشتباهات او را به او بگویند [ با این سخن صریح او ،بماند که ما با هزار دلیل و برهان اثبات می کنیم که ایشان مصون از اشتباه بودند ]

◙ علی حکومت داری را از دین جدا کرده بود و تا اخر عمرش نیز از این روش تخطی نکرد اما مخالفان او از طریق دین قصد ضربه زدن به او را داشتند سه جنگ علی "جمل" ، "صفین" و "نهروان" در هر سه از جانب دین و دیندارانی که با اتکاء به دین به او شوریده بودند " خائن " ، "ظالم" و "متحجر" سه جبهه ای بود که در برابر او صف آرایی کردند و او نهایتا به دست متحجران ترور شد

◙ آزادی بیان و حتی آزادی عمل در حکومت او بحدی بود که در مسجد حین نمازعده معدودی به او ناسزا می گفتندو او همراهان و سربازانش را از اندک تعرض به آنها منع می کرد. خود و کارگذارانش به قدری ساده زیست بودند که خود کفش وصله می کرد و می پوشید و در بازار از بس کارگزارانش ساده بودند حتی یک نفر به روی مالک اشتر از روی بی اطلاعی آشغال پرت کرده بود و مسخره اش کرده بود

 گروههایی که در برابر او صف آرایی کرده بودند کاملا و عملا آزاد بودند و تا زمانی که مستقیما دست به شمشیر نبردند و به او و شهرها حمله نکردند کاری به آنها نداشت

وقتی تاریخ ان دوران را  می خواندم از صبرعلی دربرابر جماعت جمل و نهروان در شگفت می ماندم . هم جماعت جمل و هم نهروان به حدی آزاد بودند که علی تا آخرین حد ممکن با آنها مذاکره می کند و تنها وقتی به جنگ برمی خیزد که آنها دست به شمشیر می برند و او را به جنگ وا میدارند. حتی حین این دو جنگ علی به کسی که حمله می کرد در وحله اول زخمی اش می کرد و نمی کشت ، و اگر با دوباره می امد این عمل را تا سه بار تکرار می کرد و در نهایت می کشت این اندازه دور اندیشی و صبر تنها در تاریخ از علی دیده شده [ پیشنهاد من برای خواندن تاریخ دوران علی کتاب "علی ابن ابی طالب " نوشته یک سنی مذهب بنام عبد الفتاح عبدالمقصود به ترجمه طالقانی است]

◙ عدالت علی در اقتصاد را کمتر در تاریخ سراغ داریم و در دوران حکومت او یک  مورد فساد ورانت اقتصادی که در دوران خلیفه سوم مرسوم بود و اطرافیان عثمان جیبهایشان را از پول مردم پر کرده بودند را نمی بینیم حتی برادر خودش عقیل به دلیل سختگیریهای عدالت محور علی به معاویه پناه می برد

◙ علی در صفین شکست می خورد و شکست او به دلیل این بود که جبهه مقابل او از دین وسیله ای برای دوام حکومت خود استفاده می کرد و نهایتا با این روش او را شکست داد وقتی که قرآنها را سر نیزه کرد و به با عوام فریبی مردم ساده را فریب داد باز علی به دیکتاتوری رو نیاورد و به رای اکثریت ولو به ضرر خودش تن داد

◙ علی در نامه ای به مالک اشتر طریقه حکومت داری را به او می نویسد: می گوید جبایه خراجها ( اقتصاد کشور) ، استصلاح اهلها ( صلح و آشتی ملی) ، عمارت بلادها ( عمران و آبادانی شهرها ) و جهاد عدوها ( حفظ تمامیت ارضی کشور) و اینجا سخن از مسجد سازی و بوجه های دینی وصدور دین و کشورگشایی و ... نیست هر چه از مالک در حکومت مصر می خواهد همگی امور اداره مملکت است نه دیندار کردن مردم و هدایت آنها به بهشت

◙ علی در حکومتداری به عرف آن زمان عمل می کرد عرفی که مورد اتفاق همه بود و قوانین اسلام در حکومت علی و محمد به این دلیل اجرا می شد که مورد اتفاق همه بود و عرف به حساب می امد

==========================

به این دلایل و شواهد است که من حکومت براساس دین را رد می کنم و دین را به عنوان باور عمومی مردم ،چارچوبی می دانم که ضامن اجرای احکام و قوانینی باشد که معروفند و توسط عموم مردم مورد قبولند [ امر به معروف یعنی امر به عرف جامعه]

در بین فرایض گفته نشده "امر به شرع و نهی از غیر شرع" یا " امر به هلال و نهی از حرام " بلکه گفته شده امر به معروف و نهی از منکر

معروف همان عرف جامعه و هنجارهای اجتماعیست است و منکر همان ناهنجاریها و رفتارها و کردارهای نا موزون با جامعه

بالطبع عرف 1400 سال پیش عربستان با عرف و معروف امروز ایران یا مصر یا ترکیه یکی نیست

معروف و عرف این زمان همان قوانینی است که در جوامع امروز به صورت حقوق بشر در سطح بین الملل و قوانین مدنی و جزایی در داخل کشورها توسط نخبگان هر جامعه که منتخب واقعی مردم اند وضع گشته و حتی هر از چند گاهی بسته به شرایط زمان و مکان قابل تغییرند

در 1400 سال پیش اگر کسی یک نفر رو می کشت دو قبیله می افتادند به جون هم و خونهای بسیاری ریخته می شد اسلام آمد حکم قصاص را وضع کرد تا هم جامعه قانونمند باشد هم جلو بسیاری مفسده ها گرفته شود

یا در جاهلیت عرب زن هیچ حق و حقوقی نداشت و حتی زنهای مرد ، بعد از مردنش به پسر ارث می رسید و مردها فرزند دختر را زنده بگور می کردند  آیا در چنان جامعه ای می شد حقوق زن قرن 21 را یک دفعه پیاده کرد!؟  زنی که تا 50 سال پیش در امریکا و اروپا حق رای نداشت و اجازه نداشت وارد مجلس شود یعنی همین اواخر هم مرد سالاری این اجازه را نمی داد چه رسد به 1400 سال پیش. اسلام آمد نصف مرد به او حق موجودیت اجتمایی اعم از دیه و ارث و ... داد حقی که تا 100 سال اخیر در همین دنیای مدرن قابل استیصال برای خانمها نبود

مسلم است که امروز بر اساس عرف امروز باید قوانین تساوی زن و مرد به اجرا گذاشته شود نه قوانین 1400 سال پیش

اگر امروز با این شرایط قرن 21 بخواهیم همان قوانین 1400 سال پیش را اجرا کنیم کاملا غیر عقلی و غیر اسلامی عمل کرده ایم بلکه امروز باید بر اساس معروف امروزقانون وضع کرد و این روح دینی حاکم بر جامعه است که زمینه بهتراجرا شدن آن را در جامعه تضمین می کند

اما بحث اینجاست که چه کسانی باید این قوانین را وضع کنند :

قوانین را باید نمایندگان واقعی تمام مردم از هر قوم و زبان و دین و مسلک باید وضع کنند که امروز در قالب مجلس تبلور یافته

نمایندگان مردم اگربر اساس انتخابات کاملا آزاد از بتن مردم انتخاب شوند می توانند خیر و شر و عرف و معروف جامعه را خوب تشخیص دهند و برای بهتر اداره کردن جامعه قانون وضع کنند که همان معروف جامعه خواهد بود

با این نگرش به اسلام ، من دین را مجموعه قوانین و احکام اجتماعی نمی بینم که در جامعه باید اجرا گردد بلکه دین را چارچوب اخلاقی و باور عمومی مردم  می­فهمم که پشتوانه الهی - مردمی دارد [ از طرف خدا برای هدایت خلق]

اگر به همه ادیان الهی بنگریم می بینیم همه آنها به خصوصیات یکسانی توصیه می­کنند ؛ برابری و برادری ، امانتداری،دوری از حرام ، کمک به همنوع، عبادت خدا [ وسیله ای برای تلخیص نفس از مفسدههای روزانه که چون کرم در روح انسان لانه می کنند] ، نظافت ، کار ، مسخره نکردن دیگران ، احترام به زنان ، کودکان و سالمندان ، احترام به حقوق همسایگان ، بخشش ، صدقه ، و و و همه وهمه در همه ادیان مشابه است

من به عنوان یک مسلمان شیعه پیرو شریعتی زرتشت را از اسلام و اسلام را از مسحیت و آنرا از یهود جدا نمی دانم بلکه همه این ادیان را از یک منشا و سرچشمه تصور می کنم زرتشت را چون بزرگ خاندانم محترم می شمرم و غرق عظمت اش می شوم ، مسیح را مظلومترین می دانم و می ستایمش به موسی عشق می ورزم [ وقتی داستان موسا و شخصیت او را مطالعه می کردم خودم را بیشتر به او شبیه می دیدم ] و اما ابراهیم ؛ سخن گفتن از او و صبر و حلم و عظمت و شکوهش بسیار سخت است او را چون پدربزرگی می بینم که و خود را چون کودکی در برابر او می بینم که برای آرام گرفتم سر بر دامان او می گذارم

و محمد را دوست دارم و از علی تبعیت می کنم

کروش کبیر را پیامبر خدا می دانم که برای هدایت ایرانیان مبعوث شد.[البته بسیاری از مفسرین قرآن ذوالقرنین را همان کروش کبیر تفسیر کرده اند که در قرآن از او به نیکی یاد شده است]

=====================

همیشه گفته ام که از انتقاد به مذهب استقبال می کنم و آنرا در رشد و بالندگی مذهب موثر می دانم

اما به نظرم باید سمت و سوی انتقاد را از مذهب به سمت افراد و کسانی تغییر داد که از مذهب سوء استفاده می کنند و آنرا وسیله ای برای سرکوب مردم و سرکوب ازادیهای مردمی قرارداده اند.

باید کسانی را ملامت کرد که ناجوانمردانه تیشه به ریشه باورهای مردم زده اند و با اعمال و رفتار و عملکرد ناصحیح خود وعوامفریبانه با دینی خواندن کارهای خود مزورانه قصد مشروعیت بخشیدن به دیکتاتوری خود را دارند و دین را وسیله ای برای رسیدن به مطامع خود قرار داده اند.

ادامه دارد

در پست بعد بیشتر معروف و منکر خواهم پرداخت

اسلام روشنفکری هم اکنون در دو جبهه مبارزه می کند یکی با لامذهبانی که قصد تخریب اعتقادات دینی را دارند و اسلام را هدف قرارداده اند و دیگری مبارزه با کج فهمی ها در مورد اسلام که از سوی متولیان رسمی دین حمایت و نشر می شود

کار برای این طیف از روشنفکران که دغدغه دین دارند بسیار گران گشته!

این روزها حجم وسیعی از وبلاگها مطالبی را در مورد نفی اسلام و شخصیتهای دینی ارائه می­دهند

وبه دلیل ظاهر دینی حکومتها در خاورمیانه و بخصوص در ایران و جان به لب شدن توده مردم از ظلم و جوری که به نام دین می شود ، مبارزه با دین و ضد دینی نوشتن و گفتن برابر با عین روشنفکری شده است و این نوشته ها نیز طرفداران و خواهان زیادی پیدا کرده ، بویژه وقتی با رنگ و لعاب ملیت و گاها ناسیونالیسم افراطی مزین می شوند که چاشنی دلچسبی برای نوشتار و گفتار می شود

اما چیزی که قربانی این شور انقلابی چپی خواهد بود همان حقیقت است وچراکه حقیقت اسلام جز آنیست که اینان به آن حمله می کنند و آنها سنگ سینه آنرا به سینه می زنند و من و امثال من که دغدغه هایی داریم یا سکوت اختیار می کنیم و در دل می گرییم و یا اینکه دست به گفتارها و نوشتار انتحاری می زنیم که در نهایت به ضرر هدفمان و به زیان خودمان تمام می شود

این نوشته ها در نوع خود هم جای شکر دارد و هم جای تعجب

جای شکر به این جهت که اینگونه حملات در نهایت باعث تقویت اسلام و مخصوصا تشیع می گردد که من خود به شدت از این نوع مقالات استقبال می کنم تا هم مرا وادار به مطالعه و تقویت پایه های استدلال دینی ام وادارد و هم اینکه عاشق اینگونه چالشها هستم چرا که منطق خود را در مسائل دینی بسیار قوی و مستدل می بینم

متاسفانه در 28 سال اخیر (به غیر از 2 سال اول انقلاب) به علت نبودآزادی بیان و عدم ارائه منطقهای نو و جدید در مقابل اسلام و بالاخص شیعه شاهد رکود استدلال دینی شده ایم

آفرینش استدلالهای قوی خود مستلزم حمله های جدید و قدرتمند است ؛ متاسفانه به دلیل استراکچر دیکتاتوری رژیمها، نقد اسلام و بخصوص شیعه کلا تعطیل گشته و به غیر از نمایشاتی هر از چندی یکبار، نقدی را در جامعه نسبت به اسلام نمی بینیم

کسی نیست که به قرآن حمله کند که چرا در سوره ... آیه ... گفته شده زنها را بزنید و چرا دیه یک زن نصف مرد است و یا دو شاهد زن در برابر یک شاهد مرد ارزش دارد و صدها مورد دیگر که در اینجا مجال گفتنشان نیست اگر گفته ها یا نوشته هایی است در چند وبلاگ و سایت هست که بیشتر شان فیلتر شده اند

متاسفانه در نقدهایی که اینک در وبلاگها مشاهده می کنیم یک نقصان بسیار بزرگ دیده می شود و آن اینست که "خواص ضد دین" به "باورهایی دینی عوام" حمله می­کنند و به عبارت دیگر ضد اسلامهای اندیشمند و متفکروروشنفکر عوض حمله کردن و به چالش کشیدن اسلام روشنفکری و دگراندیش به اسلام متحجرحمله می کنند وجالبتر اینکه آن اسلام را عین اسلام معرفی می­کنند و می­انگارند و باور دارند.

به بیان واضح تر : افراد صاحبنام ضد دین اول اسلام آخوندی را عین اسلام واقعی فرض می کنند یا با بیان زیرکانه ای این اسلام را با آن اسلام یکی می پندارند و ادعا می کنند که هیچ فرقی باهم ندارند ، دوما با منطق درست و قوی ،ممارست به نفی و رد اسلام مرتجع می نمایند و در این استدلال که به حق هم درست است ؛ قصد دارند کل اسلام را زیر سوال ببرند

در این میان عملکرد غیر قابل دفاع رژیمها که داعیه اسلام را دارد به شدت و قوت استدلال آنها می افزاید و کار برای ضد اسلامها را راحتتر میکند

به میزانی که کار رد اسلام با این مغلطه ها و نامردیها برای افراد ضد دین راحتتر جلوه می دهد ، کار دفاع از اسلام برای تیپ روشنفکر مومن سختتر و گاه غیر ممکن می شود

نکاتی را لازم به توضیح می بینم

اینکه اسلام ملاها را با اسلام روشنفکری یکی بدانیم کم لطفی ناجوانمردانه ای است در طول تاریخ معاصر از مشروطه به این طرف جنگ بین این دو طیف بسیار مشخص و آشکار است و جز در چند مقطع و دوره کوتاه مدت گذرا همواره اسلام مرتجع پیروز گشته (شکست مشروطه ، کودتای 28 مرداد ، انقلاب 57 ، اصلاحات 76 )

فاصله بین پیروان اسلام روشنفکری با اسلام مرتجع بسیار گشادتر و بزرگترو دشمنی این دو طیف باهم غلیظتر از افراد ضد اسلام  است به عبارت دیگر مرتجعین ترجیح می دهند با ضد دین ها مواجه شوند و مبارزه کنند تا با روشنفکران دینی درافتند

و در همه موارد بدون استثنا هم ملاها و هم ضد دینها ، وقتی با روشنفکران دینی مواجه شده اند به تعصب و خوشنت رو آورده اند [ رفتارهای حکومتهای فعلی و ساواک در رژیم گذشته با روشنفکران دینی تغییری نکرده و هردو از اهرم خشونت و زندان و کشتار استفاده و می کنند]

من فرض یکی بودن این دو طیف را که یکی تنها برای بقای خود می جنگد و دیگری برای بقای ایران از جان خود می گذرد را یکی نمی دانم

در توصیف دو دیدگاه متضاد از اسلام بد نیست به نظر شریعتی نیز بنگریم ؛ دکتر شریعتی طیف اول را تشیع صفوی یا تشیع سیاه یا اسلام اموی می خواند و طیف دوم را تشیع علوی یا تشیع سرخ یا اسلام محمدی می­داند

هم اکنون بزرگترین ترس اسلام متحجرو ضد دینها ، از رشد همین اسلام روشنفکریست چنانکه بزرگترین دشمن معاویه عوض روم ،علی بود چرا که علی دلها را به چالش میکشید و با منطق سهمگین خود روحها  را فتح می کرد اما حملات یا تهدیدات روم به انسجام نیروهای پراکنده عوام می انجامید

نمونه­ها را امروزه نیز می توان دید

دکتر شریعتی در کتاب تشیع علوی و تشبع صفوی [دانلودنوشته دانلود صدا] و کتاب یاد یادآوران(نقش انقلابی شیعه ) [دانلودنوشته دانلود صدا] و کتاب آری اینچنین بود برادر [دانلود نوشته دانلود صدا] به روشنی این دو تیپ را تشریح کرده است [دانلود فونت]

احمد کسروی جالب به موضوع اسلام خرافی و مرتجع پرداخته ( از کتاب تاریخ مشروطه گفتار سوم " تبریز چگونه برخواست " بخش "کشاکشهای کیشی "   صفحه 144 )

« ایرانیان که شیعی می بودند، اگر حساب کنیم، بی گمان یک چهار یک سال را با کارهای کیشی به سر دادندی. سینه زدندی، نالیدندی، گریستندی، زیارت عاشورا خواندندی، به دعای ندبه پرداختی، در پای منبرها نشسته گوش به "فضایل اهل بیت " دادندی، پول گرد آورده به زیارت رفتندی. گذشته از اینها یک رشته کارهایی به نام "تبری" داشتندی. هر سال نهم ربیع الاول [سالگرد ترور عمر] را عید گرفته و بازارها را بستندی، و خرد و بزرگ به کارهای بیخردانه­ای برخاستندی. به نوشته مجلسی و دیگران، در آن سه روز به کسی گناه نوشته نشدی.

به نوشته این ملایان، پس از مرگ پیغمبر اسلام جانشینی از آن دامادش علی بوده، و سه خلیفه با زور از دست او گرفته اند، و همه بدیها در جهان از این یک کار ایشان برخاسته ، و همه­ی گناهان به گردن آن سه تن، بویژه به گردن دومین ایشان می باشد، این است شیعیان [شیعه صفوی] سر هر کار بدی یاد آنان کردندی و نام­هاشان به بدی بردندی. مردمی با این باور، پیداست که چه حالی داشتندی و از پرداختن به کار زندگانی و کشور تا چه اندازه دور بودندی.»

وقتی به دوربرمان می نگریم و تاریخ را ورق می زنیم و میبینیم که چه خرافاتی را به نام دین و بنام تشیع در جامعه بسط و گسترش می دهند یاد بعثت پیامبر می افتم که برای مبارزه با این خرافات که آن موقع بنام بت پرستی رواج داشت برخاست

من فرقی بین این خرافات و آن جاهلیت نمی بینم و این نتیجه عملکرد ناصحیح عالمانیست که تنها به فکر پر کردن جیب خود از ناآگاهی عوام بودند

و سود خود را در خواب و عدم رشد و عدم بیداری توده می دیدند [خود ودوستان را به مطالعه تاریخ مشروطه و بعد از مشروطه توصیه می کنم چرا که اگر نخوانیم باز بارها و بارها تاریخ برایمان تکرار خواهد شد]

اینگونه دینی و اینسان اسلامی معلوم است که افیون توده هاست و بهترین بیان برای این ارتجاع همان "افیون توده ها" می باشد

اینها همان جاهلیتی است که اسلام 1400 سال پیش برآن شورید ولی چنانکه خصلت تمام انقلابهاست ، انقلاب همیشه فرزندان خود را می خورد و دغل بازان و زیرکان سیّاس سودجو [ دنیوی یا اخروی] که از هیچ عملی در پیشبرد اهداف دنیاطلب خود فروگزار نیستند هر چند منافعشان بر خلاف ملت و امت و کشور باشد رشته امور را با عوام فریبی و گاها با توسل به زور و کشتار بدست می گیرند و اهداف و ارمانهای انقلاب را دیگرگون می کنند [مطالعه دوباره کتاب مزرعه حیوانات جرج اورول به خودم و دوستان پیشنهاد می شود]

اسلام و تشیعی که من معتقدم و به شدت هم از آن دفاع می کنم و در رستگاری بشر آنرا بسیار موثر می دانم ( البته اسلام را تنها راه رستگاری نمی دانم) خصوصیاتی دارد که در زیر به آنها اشاره می کنم :

ادامه دارد